Wstęp do Programu Działań 2026–2032 – jedna droga, wiele miejsc

VI Światowy Kongres Salezjanów Współpracowników w Rzymie był nie tylko wydarzeniem jubileuszowym. Stał się momentem słuchania, rozeznawania i spojrzenia w przyszłość całego Stowarzyszenia. Jego owocem jest m.in. „Wstęp do Programu Działań na lata 2026–2032” – dokument, który wskazuje kierunki mające pomóc Salezjanom Współpracownikom na całym świecie przełożyć doświadczenie Kongresu na konkretne życie, misję i odpowiedzialność.

Nie jest to jeszcze ostateczny Plan Animacji na lata 2026–2032. To jego pierwszy zarys i zaproszenie do dalszej drogi. Dokument ma zostać rozwinięty w pełnym Planie Animacji, który – zgodnie z zapowiedzią – ma zostać przedstawiony do końca 2026 roku.

Co ten dokument mówi całemu Stowarzyszeniu?

W centrum znajdują się cztery słowa, które mają określać styl naszego życia stowarzyszeniowego:

SŁUCHANIE – KOMUNIA – MISJA – UCZESTNICTWO.

Nie chodzi jednak o nowe hasła, które pojawią się na plakacie i po kilku miesiącach znikną. Dokument próbuje odpowiedzieć na bardzo konkretne pytanie: jak żyć dzisiaj powołaniem Salezjanina Współpracownika?

Dlatego wskazuje siedem kluczowych kierunków:

młodzi w centrum, duch rodzinny i komunia, tożsamość salezjańska, współodpowiedzialność, formacja integralna, misja i wpływ oraz autonomia i stabilność.

To szeroka perspektywa. Pokazuje, że przyszłość SSW nie zależy wyłącznie od liczby podejmowanych inicjatyw. Potrzebujemy przede wszystkim żywej tożsamości, głębokiej formacji, relacji, odpowiedzialności i obecności w świecie.

Dokument przypomina również o ryzyku aktywizmu, osłabienia formacji, trudności w przyciąganiu nowych pokoleń czy ograniczonej obecności poza tradycyjnymi środowiskami salezjańskimi.

To ważny rachunek sumienia. Nie po to, aby się wzajemnie rozliczać, ale aby zobaczyć, gdzie potrzebujemy wzrostu.

A co oznacza to dla Polski?

Dla polskich Salezjanów Współpracowników światowy dokument nie jest kolejnym dokumentem „z góry”. Jest raczej wspólną mapą, która pomaga zobaczyć własną drogę w perspektywie całego Stowarzyszenia.

Polska ma swoją historię, doświadczenie, tradycję salezjańską i konkretne wyzwania. Dlatego nie chodzi o kopiowanie rozwiązań wypracowanych w innych krajach, lecz o odczytanie wspólnych kierunków w naszym własnym kontekście.

Dokument wyraźnie podkreśla, że różne części świata mają odmienne mocne strony i wyzwania, dlatego odpowiedzi powinny być dostosowane do konkretnych rzeczywistości.

To oznacza, że światowy kierunek powinien znaleźć swój konkretny kształt w Polsce – w prowincjach, centrach lokalnych, wspólnotach i w codziennym życiu poszczególnych Salezjanów Współpracowników.

A co oznacza dla naszej Prowincji Wrocławskiej?

Tutaj spotykamy się z naszym tegorocznym programem:

OBECNI SERCEM – WIERNI MISJI

To bardzo konkretna przestrzeń realizacji intuicji VI Kongresu.

Nasza droga formacyjna prowadzi przez cztery tematy:

Błogosławieni Męczennicy – wierność powołaniu i świadectwo życia;

„Z serca do świata” – misyjność Córek Maryi Wspomożycielki – wyjście poza siebie i odkrywanie misyjnego wymiaru naszego powołania;

„Obecni sercem” – System Prewencyjny dzisiaj – pytanie o to, jak salezjański styl obecności przeżywać w rodzinie, pracy, parafii, środowisku społecznym i wśród młodych;

„Dynamika salezjańskiego zaczynu” – patrzeć i słuchać, wybierać i działać – przejście od zauważenia rzeczywistości do rozeznania i konkretnego działania.

Nie trzeba więc tworzyć nowego programu tylko dlatego, że pojawił się dokument światowy. Trzeba dobrze przeżyć ten, który już mamy.

Co więcej, cztery czasowniki obecne w tegorocznej formacji – patrzeć, słuchać, wybierać i działać – bezpośrednio współbrzmią z dynamiką wskazaną w dokumencie światowym.

Od dokumentu do życia

Najważniejsze będzie jednak nie to, ile razy przeczytamy dokument, ale co z niego wyniknie w naszym życiu.

Dlatego formacja nie może zatrzymać się na przekazywaniu treści. Powinna prowadzić do:

zobaczyć → słuchać → rozeznawać → wybrać → działać → wrócić i odczytać doświadczenie.

Tak rozumiana formacja pomaga uniknąć tego, przed czym przestrzega dokument – aktywizmu pozbawionego duchowej głębi. Formacja ma być ciągła, integralna i przemieniająca, obejmując wymiar ludzki, chrześcijański, salezjański, apostolski i powołaniowy.

Dlatego spotkanie formacyjne powinno prowadzić nie tylko do pytania:

„Czego się dzisiaj dowiedziałem?”

ale przede wszystkim:

„Co Bóg pokazuje mi w tej rzeczywistości?”
„Do czego jestem wezwany jako Salezjanin Współpracownik?”
„Jak moja obecność może przynieść dobro konkretnemu człowiekowi?”

Światowy kierunek zaczyna się lokalnie.

W centrum lokalnym.
W rodzinie.
W relacji z młodym człowiekiem.
W parafii.
W miejscu pracy.
W codziennych decyzjach.

Bo ostatecznie nie chodzi o to, żebyśmy robili więcej.

Chodzi o to, żebyśmy bardziej świadomie żyli naszym powołaniem.

I właśnie dlatego „OBECNI SERCEM – WIERNI MISJI” jest dla nas czymś więcej niż hasłem roku formacyjnego.

To konkretna odpowiedź naszej Prowincji Wrocławskiej na pytanie, które stawia przed całym Stowarzyszeniem VI Światowy Kongres:

Jak być dzisiaj Salezjaninem Współpracownikiem – wiernym Księdzu Bosko, obecnym w świecie i gotowym podjąć swoją misję?

Patrzeć. Słuchać. Rozeznawać. Wybierać. Działać.
I pozostać wiernym misji.