PRZESŁANIE PRZEŁOŻONEGO GENERALNEGO na marzec 2026

Wychowywać do miłosierdzia – zadanie dla każdego Salezjanina Współpracownika

Przesłanie Przełożonego Generalnego, ks. Fabio Attarda SDB, „Wychowywać do miłosierdzia”, dotyka samego serca duchowości chrześcijańskiej, a zarazem bardzo konkretnie odnosi się do naszego powołania w Stowarzyszeniu Salezjanów Współpracowników.

Punktem wyjścia jest dobrze znana przypowieść o faryzeuszu i celniku (Łk 18,9–14). W interpretacji Przełożonego Generalnego nie jest to jedynie opowieść o pysze i pokorze. To przede wszystkim objawienie prawdy o Bogu – o Ojcu, który nie czeka na naszą doskonałość, lecz wychodzi naprzeciw człowiekowi z miłosierdziem.

Dla nas, zaangażowanych w wychowanie i ewangelizację, jest to niezwykle ważne przypomnienie. W naszej codziennej posłudze łatwo – nawet nieświadomie – przekazywać obraz Boga surowego sędziego, który przede wszystkim ocenia i rozlicza. Tymczasem Ewangelia ukazuje Boga, który pierwszy kocha, przebacza i podnosi człowieka.

Właśnie dlatego wychowanie do wiary jest przede wszystkim wprowadzaniem w relację – w doświadczenie spotkania z miłosierdziem Boga.

Przesłanie zwraca również uwagę na postawę, bez której taka relacja nie jest możliwa: pokorę serca. Celnik z przypowieści nie udaje doskonałości. Staje przed Bogiem w prawdzie o sobie – i właśnie dlatego doświadcza usprawiedliwienia.

Dla Salezjanina Współpracownika to ważna wskazówka. Wiarygodność naszego apostolstwa nie rodzi się z perfekcji ani z religijnej poprawności. Rodzi się z autentyczności życia, z pokornej świadomości, że sami jesteśmy ludźmi potrzebującymi miłosierdzia.

Tylko ktoś, kto sam doświadczył przebaczenia, potrafi naprawdę wychowywać do miłosierdzia.

W tym sensie przesłanie ks. Attarda przypomina także o jednym z fundamentów pedagogii salezjańskiej: wychowanie dokonuje się przede wszystkim poprzez świadectwo życia. Nie przez teorię, lecz przez relacje, bliskość i obecność.

Dlatego zadaniem wspólnot salezjańskich i środowisk wychowawczych jest tworzenie przestrzeni, w których człowiek może doświadczyć przyjęcia, zrozumienia i nadziei. Nie miejsc osądu, ale miejsc spotkania.

Tak rozumiane wychowanie do miłosierdzia staje się prawdziwą drogą ewangelizacji – drogą, która prowadzi do spotkania z Bogiem, który zawsze czeka, zawsze przebacza i zawsze zaczyna od nowa.