OD POCZĘCIA PO WIECZNOŚĆ

O świętości życia i o tym, że wszyscy jesteśmy dziećmi Boga

W kalendarzu liturgicznym i społecznym dwa wyjątkowe dni stoją obok siebie – 31 maja, kiedy Kościół obchodzi Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, oraz 1 czerwca, kiedy w Polsce obchodzimy Dzień Dziecka. Ich bliskość nie jest przypadkowa – to duchowa jedność, która prowadzi nas do kontemplacji tajemnicy życia od poczęcia, godności dziecka, oraz naszej tożsamości jako dzieci Bożych. To także zaproszenie, by – wzorem Maryi – nieść Boga drugiemu człowiekowi z miłością i pośpiechem serca.

Maryja – niosąca Życie, niosąca Boga

Scena nawiedzenia Elżbiety przez Maryję (Łk 1,39–56) jest jedną z najpiękniejszych ikon życia poczętego i macierzyństwa, zakorzenionych głęboko w tajemnicy wiary. Maryja – młoda, brzemienna kobieta – wyrusza „z pośpiechem” w góry, by służyć swojej krewnej. Niesie w sobie dopiero co poczętego Jezusa, który już jest obecnością zbawienia, źródłem radości, uświęceniem drugiego życia – małego Jana, który również rozwija się w łonie Elżbiety.

„Gdy tylko głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie.” (Łk 1,44)

Ten fragment Ewangelii jest nie tylko wzruszającym obrazem spotkania dwóch kobiet – jest teologiczną deklaracją o świętości życia od chwili poczęcia. Dwóch jeszcze nienarodzonych chłopców – Jezus i Jan – spotykają się w łonach swoich matek. To żywe osoby, reagujące, obdarzone już duchową tożsamością. Duch Święty napełnia Elżbietę i jej dziecko, które „zatańczyło z radości” w obliczu obecności Zbawiciela.

Dla ludzi wierzących i wrażliwych na życie, Nawiedzenie Maryi jest objawieniem Bożego spojrzenia na początek ludzkiego istnienia – nie od momentu narodzin, ale od chwili poczęcia. Każde życie jest święte, chciane, uświęcone Bożym planem – niezależnie od okoliczności, w jakich się rozpoczyna.

Jak czytamy w Psalmie:

„Ty utkałeś mnie w łonie mej matki. […] Oczy Twoje widziały me czyny i wszystkie są spisane w Twej księdze.” (Ps 139,13.16)

To właśnie Maryja – Matka Życia – staje się najdoskonalszym wzorem troski o drugiego człowieka. Nie zatrzymuje się na swoim doświadczeniu wiary, ale wyrusza do Elżbiety, aby dzielić się darem, który otrzymała. Tym samym staje się pierwszą misjonarką, niosącą nie tylko pomoc, ale i obecność Boga. W duchowości salezjańskiej odnajdujemy tę samą postawę: być dla drugiego, iść „z pośpiechem” w stronę młodych, potrzebujących, opuszczonych. Właśnie taka była duchowa intuicja św. Jana Bosko – miłość czynna, radosna, wychodząca naprzeciw.

Dzień Dziecka – przypomnienie o dziecięctwie Bożym

Dzień Dziecka to nie tylko święto najmłodszych – to święto przypomnienia, że każdy człowiek, niezależnie od wieku, pozostaje dzieckiem Boga. W erze dorosłości, w świecie zdominowanym przez wydajność, sukces i niezależność, łatwo zapomnieć o prostocie bycia dzieckiem, o zaufaniu, otwartości i prawie do bycia kochanym nie za coś, ale dlatego, że się jest.

Święty Jan w swoim liście pisze:

„Patrzcie, jaką miłość obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i nimi rzeczywiście jesteśmy.” (1 J 3,1)

A Jezus sam mówi z mocą i prostotą:

„Jeśli się nie odmienicie i nie staniecie jak dzieci, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.” (Mt 18,3)

Bycie dzieckiem nie jest więc stanem przejściowym – to duchowa kondycja, do której zostaliśmy zaproszeni. Dziecko w oczach Boga to nie istota bezradna, ale pełna zaufania, gotowa przyjąć miłość, zdolna do zachwytu i przebaczenia. To dziecięctwo Boże czyni nas wolnymi – nie od odpowiedzialności, lecz od lęku, że musimy sobie „zasłużyć” na miłość Ojca.

Święto Dziecka, obchodzone tuż po Nawiedzeniu Maryi, jest pięknym dopełnieniem tej prawdy: każde życie – od poczęcia, przez dzieciństwo, aż po dorosłość i starość – jest zanurzone w ojcostwie Boga.

Salezjańska odpowiedź: wychowywać do życia, chronić każde życie

Duchowość salezjańska – głęboko zakorzeniona w miłości do młodych – nosi w sobie to samo przekonanie, które wybrzmiewa w tajemnicy Nawiedzenia: każde życie jest darem i powołaniem. Ksiądz Bosko widział w każdym chłopcu „iskrę Bożą”, „punkt, w którym Bóg dotyka świata”. Dla niego dziecko było nie „przyszłością Kościoła”, ale jego teraźniejszością – pełnoprawnym adresatem miłości, troski i formacji.

Dziś – w dobie kryzysów antropologicznych, relatywizmu i ataków na życie poczęte – ta salezjańska misja jest bardziej aktualna niż kiedykolwiek. Salezjanin Współpracownik jest powołany, by być świadkiem świętości życia, by wspierać rodziny, wychowywać młodych do miłości, chronić najsłabszych, mówić światu: „Każde życie ma sens, każde dziecko jest Boże, każdy człowiek jest upragniony”.

Życzenia – dla wszystkich dzieci Bożych

Z okazji Dnia Dziecka – tego wyjątkowego święta przypominającego nam, kim jesteśmy w oczach Boga – składamy życzenia wszystkim dzieciom: tym maleńkim, tym dorastającym, i tym dorosłym, którzy wciąż niosą w sercu swoje dzieciństwo, radości i rany:

• Abyście nigdy nie wątpili, że jesteście kochani bezwarunkowo – przez Boga, który „ulepił was w łonie matki”.
• Abyście nie przestali zachwycać się światem, nawet jeśli bywa trudny.
• Abyście nie utracili zaufania, że dobro jest silniejsze od zła.
• Abyście byli otoczeni miłością, czułością i mądrym towarzyszeniem – tak, jak Maryja była przy Elżbiecie, a Jezus przy dzieciach.
• Abyście pamiętali, że macie Ojca, który widzi was nawet w ukryciu, i Matkę, która niesie Boga każdemu, kto Jej zaufa.

Święto Nawiedzenia i Dzień Dziecka – dwa dni, które razem mówią jedno: życie jest święte, dziecko jest święte, a Ty jesteś dzieckiem Boga.

Niech Maryja – Matka nawiedzająca i niosąca Życie – będzie naszą przewodniczką w trosce o każde ludzkie istnienie. A Duch Święty niech poruszy nasze serca – tak jak poruszył maleńkiego Jana – byśmy z radością rozpoznawali obecność Boga wszędzie tam, gdzie pojawia się życie.