Miłość, która staje się służbą

W duchowości salezjańskiej, zakorzenionej w codzienności i bliskości drugiego człowieka, ten dzień nabiera wyjątkowej głębi. Uczy nas bowiem, że prawdziwa wielkość rodzi się w pokorze, a misja – w gotowości do służby. To właśnie tutaj spotykają się Ewangelia i Program Życia Apostolskiego: w żywej odpowiedzi na miłość Chrystusa, który pierwszy pochyla się nad człowiekiem.

Poniższe rozważania przygotowała pani Barbara Lach z Centrum Lokalnego Wrocław – św. Jadwiga. Niech jej słowa staną się dla nas zaproszeniem do głębszego przeżycia tajemnicy Eucharystii i służby.

Statut, Rozdział II, artykuł 8 §1
„Naśladują Jezusa Chrystusa (…) posłanego przez Ojca na służbę ludziom (…)”.

„Wieczna Wieczerza” – dar Chrystusa.
Nie mogłeś być z Jezusem w Wieczerniku? To nic – możesz dziś i każdego dnia Jemu towarzyszyć podczas Mszy Świętej.

Spójrz na miłość i pokorę Syna Bożego, który daje wskazówkę uczniom, jak „być”:
„Sługa nie może być większy od swego pana ani wysłannik od tego, który go posłał. Jeśli to wiecie, będziecie błogosławieni, gdy to będziecie czynić” (J 13,16–17).

Bądźmy błogosławieni!