W rodzinie salezjańskiej i w duchowości misyjnej często szukamy postaci, które dają żywe świadectwo — nie tylko wielkich słów, ale codziennej służby, prostoty i ofiary. Jedną z takich osób jest Maria Troncatti FMA, określana często mianem „Madrecita” (Mała Matka) przez rdzenną ludność Amazonii. Jej życie łączy w sobie górski rodowód z Włoch, opiekę pielęgniarską w czasie I wojny światowej, a następnie głębokie i niemal półwieczne zaangażowanie misyjne w Ekwadorze. Dla nas — członków i współpracowników salezjańskiej rodziny — jej postawa jest cennym źródłem inspiracji: wychodzenie „na peryferie”, troska o człowieka w najtrudniejszych warunkach, dialog kulturowy i pełnia życia w duchu Ewangelii i charyzmatu św. Jana Bosko. Poniższy tekst stara się przedstawić jej biografię, kluczowe cechy duchowości, znaczenie dla misji i dla nas oraz konkretną drogę wykorzystania jej przykładu w formacji.
Maria Troncatti urodziła się 16 lutego 1883 roku w miejscowości Corteno Golgi (prowincja Brescia, Lombardia, Włochy) w rodzinie ubogich rolników górskich. Dorastała jako jedna z licznej rodziny, w warunkach prostoty, ciężkiej pracy i silnej wartościowania chrześcijańskiego. Do Corteno docierał Biuletyn Salezjański, a Maria, obdarzona głębokim zmysłem wartości chrześcijańskich, zaczęła rozważać powołanie zakonne. W młodości – choć ojciec sprzeciwiał się początkowo – zadecydowała o wejściu do Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki (FMA). Złożyła pierwsze śluby 1908 r. w Nizza Monferrato.
Ten etap ukazuje fundament wychowawczy — odważna młodość — powołanie do życia konsekrowanego — wszystko na gruncie salezjańskiej pedagogiki i duchowości: obecność, wychowanie i ewangelizacja.
Przed wysłaniem na misję Maria Troncatti zdobyła doświadczenie pielęgniarskie. Podczas I wojny światowej (1915-18) przeszła kurs opieki zdrowotnej w Varazze i pracowała jako pielęgniarka w wojskowym szpitalu przy Czerwonym Krzyżu. W losach jej powołania pojawił się dramatyczny moment: po gwałtownej burzy obiecała Matce Bożej, że jeśli ocali jej życie, pośle je na misję – następnie skierowano ją do pracy przy trędowatych.
Ten okres ma duże znaczenie — nauczyła się służby w skrajnych warunkach, spojrzenia na chorego, cierpiącego i marginalizowanego. To przygotowało ją do działania w warunkach amazońskich.
W 1922 roku została wysłana przez Matkę Generalną (Zgromadzenie FMA) do Ekwadoru. Najpierw pracowała w Chunchi i Guayaquil, a następnie wraz z małym zespołem sióstr wkroczyła w głąb dżungli Amazonii, wśród rdzennych plemion Shuar w regionie wikariatu apostolskiego Méndez (prowincja Morona-Santiago). Już na początku została zauważona i zyskała niezwykły szacunek i miłość miejscowej ludności, która nazwała ją „Mała Matka” (Madrecita) lub „Mamacita”.
Jej posługa obejmowała: opiekę zdrowotną (nawet jako chirurg, dentysta w ekstremalnych warunkach), katechezę, zakładanie szkół, budowanie wspólnot chrześcijańskich i stałą obecność wśród ludzi. Przez wiele dziesiątek lat była obecna w regionach często niedostępnych i zaniedbanych, przyczyniając się do promocji ludności tubylczej i do godności kobiet Shuar. Jej śmierć nastąpiła 25 sierpnia 1969 roku w wypadku lotniczym pod Sucúa (Ekwador) — powracając z corocznych ćwiczeń duchowych, samolot rozbił się krótko po starcie.
Życie Marii Troncatti odzwierciedla kilka kluczowych elementów duchowości salezjańskiej: system prewencyjny (wychowanie poprzez przyjmowanie, zrozumienie i towarzyszenie), obecność wśród młodych i uciśnionych, radość z działania i głębokie zakorzenienie w Maryi Wspomożycielce Chrześcijan. W jej życiu widzimy:
Dla Stowarzyszenia Salezjanów Współpracowników (SSW) jest to ważny przykład, bo pokazuje, że duchowość salezjańska nie jest „tylko” wychowaniem młodych w szkołach, ale także misją, obecnością, dialogiem, wyjściem do tych, którzy są „poza”.
Proces uznania jej świętości przebiegał według standardowych kroków Kościoła. Oto najważniejsze daty:
Dla całej rodziny salezjańskiej, a w szczególności dla SSW, życie Marii Troncatti daje konkretne impulsy:
Życie Marii Troncatti ukazuje, że świętość nie jest zarezerwowana dla niewielkiego grona, lecz dla tych, którzy potrafią w prostocie i z odwagą odpowiedzieć na wezwanie Boga i pójść tam, gdzie On ich prowadzi. Jej przykład mówi do nas:
© SSW Wrocław. All Rights Reserved.
Jedna odpowiedź
Dzięki za Świętości s.Marii Troncatti .A teraz do pracy bo czas należy do nas.